Habrá revancha, para quien la busque, vease Adri (be happy!), Valen, Ivan, Carlos, López...
Ya puede bajar el cielo a ras de suelo, llenarse de un solo intento mi bolsillo, nuevos retos y nuevos consuelos, nuevos amigos sin descuidar los viejos.
¿Quén ha dicho que el mejor amigo del hombre es el perro? El mejor amigo del hombre es la "brida común" o "bridium tinnunculus", ese pequeño objeto de apariencia inofensiva que puede solucionarte más de un problema (no confundir con las bridas para union de tuberias)...Sin embargo el avance del "cacharro" (y no hablo entre líneas de política provincial) está un poco parado, si bien es cierto que hay complementos como: tacos, bases adhesivas, aplicadores... la evolución parece no dar mucho más de sí, aunque no vamos a preocuparnos, porque cuando una cosa está bien hecha sirve y es actual durante mucho tiempo, y nadie me negará que nuestras queridas amigas llevan en la cresta de la ola mucho tiempo, tanto como el Loctite y sin nada de publicidad, ¿alguien vió alguna vez un anuncio sobre "bridas?, claro que no... felicitémoslas pues.
Y bien, para esto quería escribir, para dar mi más sincero homenaje a esos seres irracionales que hacen nuestra vida más fácil; nunca olvidaré los disfraces de carnaval en Meira, esos que hacemos con el carrito de la compra del Eroski (¡son carritos de calidad, muy buen acero el suyo!), cuando empezamos a construir hay de todo: clavos, tornillos, cinta aislante, chinchetas, grapas, silicona, pegamento... nadie se acuerda de ellas... cuando vemos que con todo eso no somos de hacer una mierda, entonces todo el mundo pide "bridas" y más "bridas" y todo se vuelve, mágicamente, mucho más sencillo, e incluso ganamos algún premio con los disfraces... desde aquí, gracias, muchas gracias.
PD: Por cierto hoy hay un tema (mucho más banal, por supuesto) que nos ocupa, las elecciones generales, ¡no lo quiero ver!, somos capaces de irnos al grupo mixto... en fin suerte a todos, que gane el mejor y que gobierne para todos, sobre todo para los más necesitados.
Os quiero, saludos!
Estamos enclavados xunto á Ribeira,
e polo outro lado somos da Terra Chá.
Temos moita historia, tamén temos feira
pero pra mantela hai que traballar.
Somosche parroquia desas de moita sona,
onde nace o Miño, capital de comarca;
ademais de instituto e de dúas farmacias,
temos un mosteiro, ¡que non encolla o peito!
E se xea e non chove,
pasaremos frío onde menos doe,
detrás da cociña, xunto ó lume novo,
entre meigas e trasnos, coma no antroido.
Mellores ou peores, dende Don Federico,
pasando por Chendo e agora con Toñito,
se de algo presumimos foi de nacionalismo,
asi que non te rindas e berra con brío:
Tódalas estrelas que se ven de noite,
acolá na serra ou enriba no monte.
Sonche mais femosas que tódalas luces,
que hai nos “madriles” ou en Barcelona.

