Amoríos

¡Amoríos!

Xa hai silveiras que escorren
e a auga vai camiño da casa,
chega miúda e doente,
¡coma lóstrego na noite!

Daquela entra nos ósos e na testa,
ata deixarse ir salgada polos ollos…

- ¿E seica choramos?

- Todos choramos polos amoríos.